نقش بازی درمانی آموزشی در کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان دبستانی

مشکلات رفتاری دانش آموزان دبستانی از جمله پرخاشگری، نافرمانی، بی قراری، ضعف در کنترل هیجانات، گوشه گیری، دشواری در برقراری ارتباط با همسالان و رعایت قوانین کلاس، می تواند فرایند یادگیری و روابط اجتماعی آنان را تحت تاثیر قرار دهد. ازاین رو، استفاده از روش های آموزشی و تربیتی متناسب با ویژگی های رشدی کودکان، اهمیت ویژه ای دارد. بازی درمانی آموزشی یکی از روش هایی است که با بهره گیری از فعالیت های بازی محور، زمینه ای طبیعی و جذاب برای بیان هیجانات، تمرین مهارت های اجتماعی، تقویت خودکنترلی و اصلاح الگوهای رفتاری فراهم می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بازی درمانی آموزشی در کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان دبستانی انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از یافته های پژوهش های مرتبط با بازی درمانی، آموزش و رفتار دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. بررسی شواهد نشان می دهد که فعالیت های بازی محور می توانند از طریق افزایش مشارکت دانش آموز، ایجاد فرصت برای تعامل با همسالان، آموزش غیرمستقیم مهارت های حل مسئله و تقویت رفتارهای مطلوب، به کاهش برخی مشکلات رفتاری کمک کنند. همچنین، بازی درمانی می تواند محیط کلاس را از حالت صرفا دستوری خارج کرده و فرصت بیشتری برای تمرین کنترل هیجان، همکاری، مسئولیت پذیری و رعایت قواعد در اختیار دانش آموز قرار دهد. بنابراین، به کارگیری هدفمند بازی درمانی آموزشی در کنار سایر روش های تربیتی و با مشارکت معلم، والدین و متخصصان مربوط می تواند به عنوان رویکردی مکمل برای پیشگیری و کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان دبستانی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی آموزشی ، مشکلات رفتاری ، دانش آموزان دبستانی ، آموزش ابتدایی ، کنترل هیجان ، مهارت های اجتماعی ، رفتار کلاسی.