تاثیر هوش مصنوعی مولد بر تغییر پارادایم های یادگیری و ارزیابی در مدارس

پیشرفت پرشتاب سامانه های هوش مصنوعی مولد زمینه ساز دگرگونی بنیادین در ارکان نظام آموزش و پرورش شده است. هدف از نگارش مقاله حاضر، تحلیل جامع و ژرف اثرگذاری این فناوری بر پارادایم های حاکم بر یادگیری فردی و شیوه های سنجش و ارزیابی در محیط های مدرسه ای است. پژوهش پیش رو با اتکا به روش توصیفی تحلیلی و واکاوی منابع علمی دست اول و اسناد راهبردی صورت پذیرفته است. یافته های تفصیلی پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی مولد با به چالش کشیدن ساختار انتقال یک سویه دانش، محیط آموزشی را به فضایی پویا، دیالوگ محور و تطبیقی دگرگون ساخته است. این تحول موجب شده است که تمرکز در ارزیابی آموزشی از بازتولید حافظه محور محفوظات به سمت فرایندهای تفکر انتقادی، حل مسئله و ارزیابی عملکردی تغییر جهت دهد. نتایج نهایی بر ضرورت اصلاح ساختار برنامه ریزی درسی، بازتعریف نقش معلمان به مربیان تسهیل گر و پیاده سازی سازوکارهای تضمین عدالت و اخلاق دیجیتال تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، پارادایم یادگیری ، ارزیابی تکوینی ، یادگیری شخصی سازی شده ، تفکر انتقادی ، آموزش و پرورش.