الزامات دوران نامزدی از منظر عقل و شرع

نامزدی یا وعده ازدواج ، قراردادی است که بین دو نفر، به منظور ازدواج در آینده نهاد می شود. دوران نامزدی زمان مناسبی برای دست یابی به مشترکات و شناخت هر چه بیشتر نقاط قوت و ضعف افراد است. شناختی که زمینه ساز تفاهم و جهت دادن به زندگانی آنان در آینده است و معمولا خوشایند خانواده ها بخصوص خانواده دختر نیست. یکی از مهم ترین خصوصیات این دوران رسمی و شرعی نبودن آن است که سبب ترس خانواده ها می شود. هدف تحقیق حاضر، بیان آداب و آسیب های نامزدی به روش توصیفی تحلیلی است. بر پایه یافته های تحقیق، رعایت حدود و جلوگیری از ایجاد صمیمیت سریع، حفظ حرمت یکدیگر، صداقت و راستی، پرهیز از پنهان کاری و تجدیدنظر و دقت در رفتارهای فردی و اجتماعی از آداب نامزدی است و غیرت ورزی نابجا، توقعات ناروا، طولانی شدن دوره نامزدی، دخالت های نابجا و تجسس، افراط و تفریط در رابطه ها، مقایسه های ناشایست، رعایت نکردن احترام والدین نمونه ای از آسیب های نامزدی است. بنابراین، رعایت آداب دوران نامزدی به صورت زیرکانه و خردمندانه، می تواند ثمره های مطلوبی برای دوره های بعدی زندگانی داشته باشد و از بسیاری آسیب های احتمالی جلوگیری نماید.

کلیدواژه ها:

نامزدی ، ازدواج ، عقل ، شرع.