نقش سرمایه اجتماعی در ارتقاء کیفیت زیست ساکنین نواحی روستایی (نمونه موردی دهستان حومه، بخش مرکزی شهرستان سنندج)

اهمیت و نقش سرمایه اجتماعی در سال های اخیر مورد توجه بسیاری از اقتصاد دانان و برنامه ریزان اجتماعی در نواحی روستایی قرارگرفته است و یکی از شاخص های مهم و تاثیر گذار در توسعه روستایی و به تبع آن ارتقاء کیفیت زیست روستائیان به شمار می آید. چراکه وجود مولفه های سرمایه اجتماعی از قبیل اعتماد اجتماعی، انسجام اجتماعی، مشارکت وآگاهی در جامعهای نه تنها توسعه را بهدنبال خواهد داشت، بلکه وجود این مولفه ها خود عین توسعه است. در پژوهش حاضر روستاهای واقع در دهستان حومه بخش مرکزیشهرستان سنندج مورد بررسی قرار گرفت، جامعه آماری تحقیق برابر 30668 نفر( 7504 ) خانوار بود که بر اساس فرمول کوکران از 383خانوار پرسش به عمل آمد. برای آزمون فرضیات تحقیق از آزمون های ضریب همبستگی و رگرسیون چند متغیره استفاده گردید. نتایجتحقیق نشان از تایید ارتباط بین متغیرهای سرمایه اجتماعی، جمعیتی و اقتصادی_ اجتماعی را با رضایت از کیفیت زندگی با استفاده ازضریب همبستگی پیرسون می باشد. مدل رگرسیونی چند متغیره و با روش گام به گام، 7 گام یا مرحله را در پی داشت که اعتماد اولینمتغیر و سطح تحصیلات آخرین متغیری بود که به مدل وارد شده است. اعتماد، انسجام، مشارکت اجتماعی که از شاخصه های سرمایهاجتماعی هستند از مولفه های تاثیر گذار در رضایت از کیفیت زیست می باشند.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، کیفیت زندگی ، توسعه روستایی ، دهستان حومه ، سنندج