نقش هوش مصنوعی در توسعه پایدار کشاورزی روستایی چارچوبی برای بهبود حکمرانی، بهره وری و تاب آوری

هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های نوین نقش تعیین کننده ای در تحول بخش کشاورزی ایفا می کند. این پژوهش به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در توسعه پایدار کشاورزی روستایی ایران می پردازد و چارچوبی برای بهبود حکمرانی، افزایش بهره وری و تقویت تاب آوری این حوزه ارائه می دهد. با تحلیل سیاست های کلان کشور از جمله سند چشم انداز ۱۴۰۴ و برنامه های کشاورزی دانش بنیان، مهم ترین کاربردهای هوش مصنوعی در بهبود مدیریت منابع، افزایش کارایی تولید و تضمین امنیت غذایی مورد بررسی قرار می گیرد. همچنین چالش ها و موانع پیاده سازی این فناوری ها در ایران شناسایی شده و راهکارهای متناسب با شرایط داخلی پیشنهاد می گردد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند نقش موثری در ارتقای تاب آوری اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی کشاورزی روستایی داشته باشد؛ به شرطی که با سیاست های توسعه پایدار هماهنگ شود. در عصر تحولات دیجیتال، هوش مصنوعی با توان تحلیل داده های پیچیده، بهینه سازی منابع و ارتقای نظام های تصمیم گیری، پتانسیل قابل توجهی برای تقویت تاب آوری کشاورزی روستایی و بهبود حکمرانی منابع طبیعی فراهم کرده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، توسعه پایدار ، روستایی ، کشاورزی هوشمند ، حکمرانی فناورانه ، منابع طبیعی