مروری سیستماتیک بر کاربرد هوش مصنوعی در بهینه سازی تولید بیوچار و کاهش ردپای کربن

افزایش انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از فعالیت های کشاورزی یکی از چالش های جدی محیط زیستی به شمار می رود. بیوچار محصول حاصل از پیرولیز زیست توده به دلیل توان تثبیت کربن، بهبود ویژگی های خاک و کاهش آلاینده های محیط زیستی مطرح شده است. با این حال بهینه سازی تولید بیوچار به علت تاثیر متقابل پارامترهای فرآیندی نیازمند ابزارهای تحلیلی پیشرفته است. این پژوهش مرور سیستماتیکی بر تحقیقات اخیر در زمینه کاربرد الگوریتم های هوش مصنوعی برای پیش بینی و بهینه سازی تولید بیوچار انجام داده است. جست وجو در پایگاه های داده معتبر طی بازه زمانی مشخص صورت گرفت و مطالعات منتخب تحلیل شد. نتایج نشان می دهد که مدل های یادگیری ماشین قادر به پیش بینی دقیق ویژگی های کلیدی بیوچار و عملکرد محیط زیستی آن هستند. همچنین استفاده همزمان از بیوچار و اصلاح کننده های زیستی در کاهش آلودگی و ارتقای حاصل خیزی خاک موثر بوده است. این مطالعه نشان می دهد که تلفیق هوش مصنوعی با فناوری های زیستی می تواند نقش مهمی در توسعه کشاورزی هوشمند و کاهش ردپای کربن ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بیوچار ، هوش مصنوعی ، یادگیری ماشین ، پیرولیز ، کاهش ردپای کربن ، کشاورزی پایدار