Enhancing Social Interactions in Children with Autism through a Play-Based Approach

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

PEDIATRICS37_109

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

مقدمه اوتیسم یک اختلال در رشد سیستم عصبی است که با مشکلات در ارتباطات اجتماعی علایق محدود و رفتارهای تکراری مشخص می شود. کودکان مبتلا به این اختلال در جنبه های رشدی مرتبط با ارتباط و تعاملات اجتماعی ضعف هایی نشان می دهند. با توجه به اهمیت تعاملات اجتماعی برای این کودکان پژوهش حاضر با هدف مرور شواهد و بررسی تاثیر بازی بر بهبود تعاملات اجتماعی آنها انجام شده است. روش تحقیق این یک مطالعه مروری روایتی است که در آن جستجوی گسترده ای با کلیدواژه های مرتبط با بازی، تعامل اجتماعی کودکان و اوتیسم در پایگاه های داده بین المللی Web of Science، Scopus، PubMed/Medline و موتور جستجوی Google Scholar، و همچنین پایگاه های ملی Magiran، SID و Irandoc انجام شد. معیارهای ورود شامل دسترسی رایگان به متن کامل مقالات و انتشار به زبان فارسی یا انگلیسی بود. مقالات مروری، نامه ها به سردبیر و مقالات همایشی حذف شدند. مقالاتی که بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ منتشر شده بودند بررسی شدند. در جستجوی اولیه، ۵۰ مطالعه به دست آمد که پس از حذف موارد تکراری و نقد با ابزارهای مربوطه نهایتا ۸ مطالعه برای تحلیل نهایی انتخاب شد. یافته ها: نتایج نشان داد که فعالیت های سازمان یافته مانند بازی با لگو فرصتی طبیعی و انگیزه بخش برای تمرین مهارت های اجتماعی در محیط واقعی زندگی کودکان اوتیسم فراهم می کنند. این مداخلات به ویژه با مشارکت فعال والدین، توانستند افزایش قابل توجهی در رفتارهای اجتماعی، مناسب کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود مهارت های گفتاری در کودکان ایجاد کنند. در برخی مطالعات، این مهارت ها به زمان های آزاد و دیگر موقعیت های اجتماعی نیز منتقل شد؛ اما در مطالعات دیگر، در پیگیری دو ماهه در محیط خانه مقداری کاهش در نتایج مشاهده شد. به طور کلی مداخلات خانواده محور و بازی های هدفمند، رویکردی موثر برای تقویت ارتباطات اجتماعی و کلامی در کودکان دارای اوتیسم به شمار می آیند. نتیجه گیری مداخلات مبتنی بر بازی، به خصوص با همکاری والدین می توانند به شکل موثری تعاملات اجتماعی مناسب را افزایش داده و رفتارهای ناسازگار را کاهش دهند؛ هرچند پایداری نتایج در بلندمدت نیازمند پیگیری و حمایت مداوم است. با توجه به نقش والدین در ارتقاء این مهارت ها، توصیه می شود برنامه های آموزشی تخصصی برای آنها تدوین و اجرا شود.

نویسندگان

روشنک غلامی فر

کارشناس ارشد پرستاری داخلی، جراحی گروه پرستاری داخلی، دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران

امیر محمد درستی

کارشناسی ارشد رشته پرستاری، اورژانس گروه پرستاری دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران

سمیه قربانی میرامیرحسین

دانشجوی کارشناسی ارشد رشته پرستاری داخلی جراحی کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران