بررسی محتوای فنلی، فلاوونوئیدی، و فعالیت آنتی اکسیدانی سه گونه دارویی بادرنجبویه (Melissa officinalis)، ترشک مواج (Rumex crispus) و فلفل پرویی (Schinus molle)

در ایران در سال های اخیر با توجه به اهمیت ترکیبات آنتی اکسیدانی در گیاهان دارویی و نقش آنها در جلوگیری از استرس اکسیداتیو، تحقیقات گسترده ای در زمینه استخراج و سنجش این ترکیبات انجام گرفته است. در این پژوهش محتوای فنل کل (TPC)، فلاونوئید کل (TFC) و فعالیت آنتی اکسیدانی به روش ۲,۲-دی فنیل-۱-پیکریل هیدرازیل (DPPH) در عصاره متانولی برگ سه گونه دارویی شامل بادرنجبویه (Melissa officinalis)، ترشک مواج (Rumex crispus) و فلفل پرویی (Schinus molle) می پردازد. برای استخراج ترکیبات فعال از اندام برگ این گیاهان از حلال متانول استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که گونه بادرنجبویه دارای محتوای فنل کل ۳۱.۲ mgGAE/g DW، فلاونوئید کل ۴.۱۱ mgQE/g DW و فعالیت آنتی اکسیدانی برابر ۲۵۳.۸ µg/ml بود. گونه ترشک مواج مقادیر فنل کل برابر با ۴۰.۷ mgGAE/g DW، فلاونوئید کل برابر با ۸.۹ mgQE/g DW و فعالیت آنتی اکسیدانی ۳۷۸.۳ µg/ml را نشان داد. در نهایت گونه فلفل پرویی عملکرد بهتری را نشان داد و دارای بالاترین محتوای فنل کل برابر با ۵۲.۷ mgGAE/g DW، فلاونوئید کل برابر با ۱۱.۱۵ mgQE/g DW و فعالیت آنتی اکسیدانی ۵۰۹.۱ µg/ml بود. یافته ها نشان می دهند که فلفل پرویی دارای بالاترین TPC و TFC و بیشترین فعالیت آنتی اکسیدانی در مقایسه با دو گونه دیگر است. این نتایج بر اهمیت این گیاهان تاکید می کنند و پتانسیل آنها را برای استفاده در صنایع دارویی و غذایی به منظور مقابله با استرس اکسیداتیو و بیماری های مرتبط با آن نشان می دهند.

کلیدواژه ها:

آنتی اکسیدان ، ۲ ، ۲-دی فنیل-۱-پیکریل هیدرازیل ، گیاهان دارویی ، محتوای فلاونوئید کل ، محتوای فنل کل