کنترل کاهش آلودگی هوا با انتخاب نوع و غلظت و دبی آمین جهت بالاترین جذب دی اکسید کربن و آب در خروجی استاک کوره واحد الفین پتروشیمی امیرکبیر

کاهش گازهای گلخانه ای مخصوصا دی اکسید کربن یکی از مهمترین مسائل زیست محیطی جهانی است. در کاهش گاز دی اکسید کربن می توان به دو گام اقدام نمود گام اول احتراق کامل انجام شود و گام دوم گاز دی اکسید کربن در خروجی دودکش جذب گردد. در این پژوهش در ابتدا به بررسی شرح فرآیند یکی از واحدهای عملیاتی (مطالعه موردی سوخت مورد احتراق یکی از کوره های واحد الفین یکی از پتروشیمی ها) پرداخته می شود و سپس نقشه های PFD فرآیند مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد و به بررسی نوع سوخت و اجزای آن و ترکیب درصد اجزای آن پرداخته می شود. در گام اول با مدلسازی ریاضی توسط نرم افزار متلب به بهینه سازی دمای هوای مورد نیاز احتراق و میزان هوای اضافی مورد نیاز احتراق جهت انجام احتراق کامل پرداخته می شود و در گام دوم با شبیه سازی فرآیند در نرم افزار شبیه سازی Aspen Hysys V۱۴ به تعیین نوع مایع جاذب دی اکسید کربن و غلظت آن و دبی آن در خروجی گازهای حاصل از احتراق پرداخته می شود. در نتایج بدست آمده گازهای حاصل از احتراق کامل از خروجی استاک وارد برج جذب شده و مورد بررسی آمین های MEA، DEA، MDEA، TEA با غلظت و دبی مختلف پرداخته می شود که از آن بین آمین MEA با غلظت ۱۰% و دبی kmole/hr ۴۰۰۰ انتخاب پذیری بهتری نسبت به سایرین در جذب دی اکسید کربن ۹۹.۹۹% و جذب آب برابر ۶۶% دارد.

کلیدواژه ها:

کوره ، احتراق کامل ، دی اکسید کربن