تحلیل انتخاب دبی آمین جهت بالاترین جذب دی اکسید کربن در خروجی کوره واحد الفین پتروشیمی امیرکبیر بمنظور کاهش آلودگی زیست محیطی

کاهش گازهای گلخانه ای مخصوصا دی اکسید کربن یکی از مهم ترین مسائل زیست محیطی جهانی است. در کاهش گاز دی اکسید کربن می توان به دو گام اقدام نمود: گام اول احتراق کامل انجام شود و گام دوم گاز دی اکسید کربن در خروجی دودکش جذب گردد. در این پژوهش ابتدا به بررسی شرح فرآیند یکی از واحدهای عملیاتی (مطالعه موردی سوخت مورد احتراق یکی از کوره های واحد الفین یکی از پتروشیمی ها) پرداخته می شود و سپس نقشه های PFD فرآیند مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد و به بررسی نوع سوخت و اجزای آن و ترکیب درصد اجزای آن پرداخته می شود. در گام اول با مدلسازی ریاضی توسط نرم افزار متلب به بهینه سازی دمای هوای مورد نیاز احتراق و میزان هوای اضافی مورد نیاز احتراق جهت انجام احتراق کامل پرداخته می شود و در گام دوم با شبیه سازی فرآیند در نرم افزار شبیه سازی Aspen Hysys V۱۴ به تعیین نوع مایع جاذب دی اکسید کربن و غلظت آن و دبی آن در خروجی گازهای حاصل از احتراق پرداخته می شود. در نتایج به دست آمده گازهای حاصل از احتراق کامل از خروجی استاک وارد برج جذب شده و مورد بررسی آمین های MEA، DEA، MDEA، TEA با غلظت و دبی مختلف پرداخته می شود که از آن بین آمین MEA با غلظت ۱۰% و دبی kmole/hr ۴۰۰۰ (با بررسی در دو دبی مختلف kmole/hr ۴۰۰۰ و kmole/hr ۳۰۰۰) انتخاب پذیری بهتری در جذب دی اکسید کربن ۹۹.۹۹% نسبت به سایرین دارد.

کلیدواژه ها:

کوره ، احتراق کامل ، دی اکسید کربن