پدافند غیرعامل، فریب و بقاپذیری سامانه های پدافند هوایی

سامانه های پدافند هوایی از ارکان اصلی دفاع ملی در برابر تهدیدات هوایی، موشکی و پهپادی به شمار می روند. با این حال، همین سامانه ها به دلیل نقش راهبردی و اثرگذاری مستقیم بر موازنه نبرد، در اولویت اهداف دشمن قرار دارند. از این رو، بقاپذیری آن ها نه فقط یک مسئله فنی یا تاکتیکی، بلکه یک ضرورت راهبردی است. پدافند غیرعامل، فریب، استتار، پراکندگی، تحرک و تاب آوری شبکه فرماندهی و ارتباطات از مهم ترین مولفه هایی هستند که می توانند احتمال کشف، هدف گیری و انهدام این سامانه ها را کاهش دهند. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ابتدا مفهوم پدافند غیرعامل و جایگاه آن در دفاع هوایی را بررسی می کند، سپس نقش استتار، اختفا، فریب، پراکندگی، تحرک، ضدشناسایی و نیروی انسانی را در افزایش بقاپذیری سامانه های پدافند هوایی تبیین می نماید. نتیجه اصلی آن است که بقاپذیری موثر، حاصل ترکیب اقدامات مهندسی، سازمانی، اطلاعاتی و رفتاری است و بدون فرهنگ عملیاتی منسجم، حتی پیشرفته ترین تجهیزات نیز در معرض آسیب پذیری قرار می گیرند.

کلیدواژه ها:

پدافند غیرعامل ، فریب ، بقاپذیری ، سامانه های پدافند هوایی ، استتار