بررسی نقش بهره وری در ارتقای عملکرد سازمان ها با تاکید بر مدیریت کیفیت جامع، تولید ناب و اثربخشی تجهیزات

بهره وری یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی عملکرد سازمان ها و یکی از عوامل اصلی دستیابی به مزیت رقابتی پایدار محسوب می شود. در محیط رقابتی امروز، سازمان ها برای افزایش عملکرد خود نیازمند استفاده بهینه از منابع انسانی، تجهیزات، فناوری و سرمایه هستند. بهره وری در مفهوم نوین، تنها افزایش حجم تولید نیست، بلکه شامل بهبود کیفیت، کاهش اتلاف، افزایش ارزش ایجادشده و استفاده اثربخش از منابع سازمانی است (Tangen, ۲۰۰۵). مطالعات نشان می دهد که رویکردهایی مانند مدیریت کیفیت جامع (TQM)، تولید ناب (Lean Production)، نگهداری و تعمیرات بهره ور فراگیر (TPM) و شاخص اثربخشی کلی تجهیزات (OEE) نقش مهمی در افزایش بهره وری سازمان ها دارند (Oakland, ۲۰۱۴; Womack et al., ۱۹۹۰). پژوهش های Azizi (۲۰۱۵) نیز نشان داده است که ترکیب ابزارهای کنترل کیفیت آماری، پایش عملکرد تجهیزات و نگهداری خودگردان می تواند موجب بهبود عملکرد تولید و افزایش بهره وری شود. هدف این مقاله بررسی عوامل موثر بر بهره وری و تحلیل نقش ابزارهای مدیریت کیفیت و تولید در ارتقای عملکرد سازمانی است. نتایج بررسی مطالعات نشان می دهد که افزایش بهره وری نیازمند یک رویکرد یکپارچه شامل توسعه منابع انسانی، بهبود مستمر فرآیندها، استفاده از فناوری های نوین و استقرار سیستم های مدیریتی مناسب است.

کلیدواژه ها:

بهره وری ، مدیریت کیفیت جامع ، تولید ناب ، OEE ، TPM ، بهبود مستمر