عملیات سوراخکاری لبه دار با شکل دهی تدریجی ورق

فرآیندهای سوراخ کاری لبه دار، از عناصر کاربردی مهم در بسیاری از قسمت های ورق فلزی می باشند. آنها موجب ایجاد سختی، امکان استقرار و تثبیت و هدایت کابل ها می شوند. فرآیندهای سوراخ کاری لبه دار در قسمت های ورقه فلزی معمولا با استفاده از ابزارهای اختصاصی انجام شده اند. انتشارات اخیر ثابت کرد که سوراخ کاری لبه دار به کمک روش شکل دهی افزایشی ورق (یعنی سوراخ کاری لبه دار افزایشی) جایگزین مناسبی برای فرآیند های سنتی با ابزار اختصاصی می باشد. در روش سوراخ کاری لبه دار افزایشی، حد نسبت انبساط سوراخ تا ۴ مشاهده می شود که بسیار بزرگ تر از نسبت انبساط معمولی که در حدود ۲ است، می باشد. علاوه بر این، انعطاف پذیری بالای فرآیند شکل دهی ورقه حفظ می شود، یعنی صفحه می تواند با استفاده از یک ابزار شکل دهی همه کاره محوری CNC، بدون کمک ابزار اختصاصی شکل داده شود. هرچند که کمبودهای مدت زمان فرآیند و دقت هندسی هم چنان کاربردهای صنعتی را محدود می کند. این مقاله محدودیت های فرآیند سوراخ کاری افزایشی را بررسی کرده و دو روش جدید با هدف کاهش کمبودهای فعلی ارائه می دهد. اولین روش یک نگه دارنده ورق انطباق پذیر است که در مجاورت ابزار شکل دهی عمل کرده و تغییر شکل ناخواسته ثانویه را که منجر به انحراف از هندسه مورد نظر می شود، کاهش می دهد. دومین روش یک تجهیزات فرآیند جدید است که امکان اجرای عملیات های سوراخ کاری افزایشی را در سرعت بالا فراهم می سازد. به کارگیری این روش ها منجر به بهره گیری از انعطاف پذیری شکل دهی افزایشی و مزایای آن در زمینه قابلیت شکل دهی بالا می شود، در حالی که عیب های روش معمولی از قبیل بی دقتی های هندسی و مدت زمان طولانی فرآیند با به کارگیری این روش می تواند به حداقل رسد.

کلیدواژه ها:

شکل دهی تدریجی ورق فلزی ، لبه گذاری سوراخ ، نسبت انبساط سوراخ ، شکل دهی افزایشی