بررسی سبک های مدیریتی و تعیین نقش آن ها در افزایش بهره وری سازمان مطالعه موردی با رویکرد تحلیل رگرسیون چندگانه

سبک مدیریتی مدیران یکی از مهم ترین عوامل موثر بر بهره وری سازمانی است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سبک های مدیریتی مختلف (آمرانه، مشارکتی، تحول گرا، رابطه مدار، وظیفه مدار، مشاوره ای و تعاملی) بر بهره وری سازمان در سازمان های ایرانی انجام شده است. روش تحقیق کاربردی-توصیفی و پیمایشی است. جامعه آماری کارشناسان و مدیران سازمان های ایرانی و نمونه ۱۳۰ نفره به روش تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد سبک مدیریتی و بهره وری نیروی انسانی بود. تحلیل ها با آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه با بررسی کامل مفروضات آماری انجام گرفت. نتایج نشان داد که بین سبک های مدیریتی و بهره وری رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد. سبک های رابطه مدار، وظیفه مدار، آمرانه، مشارکتی، مشاوره ای و تحول گرا بیشترین تاثیر را بر بهره وری داشتند. مدل رگرسیون حدود ۷۳ درصد واریانس بهره وری را تبیین کرد. این پژوهش بر اهمیت انتخاب سبک مدیریتی مناسب و آموزش مدیران در جهت افزایش بهره وری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریتی ، بهره وری سازمان ، رگرسیون خطی چندگانه ، سبک تحول گرا ، سبک مشارکتی ، تحلیل آماری