سنجش تمایل به سرمایه گذاری (Willingness to Invest) بخش خصوصی در طرح های کاهش ترافیک و مدیریت بار شهری شیراز

این پژوهش با هدف سنجش تمایل بخش خصوصی به سرمایه گذاری در طرح های کاهش ترافیک و مدیریت بار شهری شیراز و شناسایی عوامل موثر بر آن انجام شد. مسئله اصلی پژوهش آن است که با وجود ضرورت اجرای راهکارهای نوین در مدیریت بار شهری و کاهش ازدحام ترافیکی، میزان استقبال و آمادگی سرمایه گذاران بخش خصوصی برای ورود به این حوزه به طور دقیق روشن نیست. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را فعالان اقتصادی، سرمایه گذاران بالقوه، مدیران و کنشگران مرتبط با حوزه حمل ونقل، توزیع و خدمات شهری شیراز تشکیل دادند که از میان آنان، بر اساس فرمول کوکران، ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود و برای آزمون فرضیه ها از رگرسیون خطی ساده استفاده شد. یافته ها نشان داد که ادراک از سودآوری طرح ها با ضریب استاندارد B = ۰.۵۸ و ضریب تعیین R² = ۰.۳۴، حمایت های نهادی و مشوق های شهرداری با B = ۰.۴۹ و R² = ۰.۲۴، و ادراک از اثربخشی طرح ها با B= ۰.۵۳ و R² = ۰.۲۸، همگی اثر مثبت و معناداری بر تمایل بخش خصوصی به سرمایه گذاری دارند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که مهم ترین محرک تمایل سرمایه گذاری، ادراک از بازگشت اقتصادی و سودآوری طرح هاست و پس از آن، اثربخشی ادراک شده و حمایت های نهادی قرار دارند. بر این اساس، موفقیت شهرداری شیراز در جذب مشارکت بخش خصوصی، مستلزم طراحی پروژه های دارای توجیه اقتصادی روشن، تقویت مشوق های سیاستی و افزایش اطمینان نسبت به کارآمدی اجرایی این طرح هاست.

کلیدواژه ها:

تمایل به سرمایه گذاری ، مدیریت بار شهری ، کاهش ترافیک ، بخش خصوصی ، شیراز