بررسی و ارزیابی حسابداری سبز در ارائه الگوی توسعه پایدار جهت مدیریت شهری

کره زمین در مقابل افزایش جمعیت، با محدودیت منابع طبیعی روبرو بوده و در همین راستا دولت ها با مشکل حفظ محیط زیست مواجه هستند؛ از آنجایی که اقتصاد و محیط زیست ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند و در نتیجه تاثیر اقتصاد بر محیط زیست قابل بحث و بررسی است. حسابداری زیست محیطی، بخشی از این تغییرات را در سازمان و وسیع تر از آن در جامعه ارائه می کند و با ارائه شناخت اساسی بیشتر و مشارکت در فعالیت های کاری روزانه، به تعیین هدف توسعه مستمر به عنوان رویکردی خاص کمک می کند. در زمینه اقتصاد و به خصوص حسابداری، حسابداری سبز به عنوان یکی از راه های حفظ محیط زیست و منابع طبیعی شناخته شده است. با افزایش روزافزون کارخانه ها و تولیدات و از طرفی آلاینده های ناشی از این اقدامات حسابداری باید در جلوگیری یا به حداقل رساندن زیان های وارده به محیط نقش خود را ایفا کند که این امر در شاخه جدیدی در حسابداری تحت عنوان حسابداری محیط زیست ظهور و بروز پیدا می کند. در این تحقیق حسابداری محیط زیست اطلاعاتی را فراهم می کند که در امر ارزیابی عملکرد، کنترل، تصمیم گیری و گزارشگری به مدیران کمک می کند و همچنین بر مفاهیم اقتصادی و زیست محیطی بنا شده و از آنجایی که از ارزش هایی استفاده می کند که از بازار ناشی نمی شود، استفاده از آن مستلزم ایجاد تغییر در فرهنگ است. هر چند حسابداری سبز در ایران جایگاه بالایی ندارد. منظور از حسابداری سبز این است که قوانین و قواعدی اجرا شود که با تکیه بر این قوانین بتوانید کاهش آثار ناشی از تخریب و آلودگی محیط زیست را در سیستم حسابداری شناسایی، ثبت، گزارش و افشا نمایید، حسابداری سبز یکی از راه های حفظ منابع طبیعی در زمینه اقتصاد به خصوص حسابداری است.

کلیدواژه ها:

حسابداری محیط زیست ، مدیریت شهری ، توسعه پایدار