بررسی رابطه بین کاهش بحران مالی شرکت و افزایش مسئولیت اجتماعی کارکنان

هدف از ارائه این پژوهش بررسی نقش مسئولیت اجتماعی شرکتی در بحران شرکت های بزرگ است. این مدل شامل متغیرهای مستقل: مسئولیت اجتماعی، متغیر مداخله گر: توجه به بحران، اسناد، انتظارات، ارزیابی بحران و متغیر تعدیل گر: ذینفعان و ویژگی های بحران، متغیر وابسته: کاهش بحران مالی است. روش بکار رفته در این تحقیق، از نظر هدف، پژوهشی کاربردی و از نظر اجرا، پژوهشی توصیفی-پیمایشی می باشد. روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای است. برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شده است. برای جمع آوری اطلاعات پرسشنامه ی بسته با ارزش گذاری طیف لیکرت و به تعداد ۱۰۳ نفر در بین کارکنان واحدهای حسابداری، مالی و بازرگانی داخلی و خارجی در شرکت های طرف با شهرداری همدان توزیع گردیده است. برای آزمون فرضیه ها از روش تحلیل مسیر بهره گرفته و از نرم افزار آموس برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها استفاده شده است. نتایج حاصل از تحقیق تاثیر مثبت و معنادار متغیرها را نشان می دهد و فرض ویژگی بحران را بر اسناد رد می کند. پیشنهاد می گردد که با استفاده از نیروهای متخصص و مجرب، برگزاری دوره های آموزشی مناسب تاثیر موثری را بر کنترل بحران ایجاد نمود.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی ، بحران ، اسناد ، انتظارات ، ذینفعان