تحلیل مکانیسم عملکرد هم زمان گرافن و نانوکربنات کلسیم در ارتقای مقاومت فشاری و مدول الاستیسیته سکنت بتن با نسبت آب به سیمان ۰٫۵

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 57

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PAYA-8-92_044

تاریخ نمایه سازی: 12 شهریور 1405

چکیده مقاله:

در پژوهش حاضر، اثر هم زمان گرافن و نانوکربنات کلسیم بر مقاومت فشاری و صلبیت ارتجاعی بتن نانوکامپوزیت به صورت تجربی بررسی شد. گرافن در سه سطح صفر، ۰٫۱ و ۰٫۵ درصد و نانوکربنات کلسیم در سه سطح صفر، ۰٫۵ و ۱ درصد، بر مبنای جرم سیمان، به طرح های اختلاط افزوده شد.نسبت آب به سیمان ۰.۵ درصد نظر گرفته شد،از خاکستر بادی نوع F با نسبت ۲۰ درصد وزن سیمان جایگزین برای بهبود عملکرد ماتریس سیمان اضافه شد. برای دستیابی به پراکنش مناسب نانومواد، سوسپانسیون گرافن و نانوکربنات کلسیم با استفاده از فرآیند فراصوت دهی و در حضور سورفکتانت و فوق روان کننده تهیه و پیش از اختلاط با مواد خشک به سامانه سیمانی افزوده شد. اثرات اصلی گرافن و نانوکربنات کلسیم و اثر متقابل آن ها بر پاسخ های مکانیکی با استفاده از DOE طراحی شد. نمونه های مکعبی پس از عمل آوری استاندارد تحت بارگذاری فشاری تک محوری قرار گرفتند و منحنی های تنش–کرنش آن ها ثبت شد. مقاومت فشاری از بیشینه تنش تحمل شده و صلبیت ارتجاعی بر اساس مدول الاستیسیته سکانت محاسبه گردید. نتایج نشان داد که استفاده کنترل شده از گرافن و نانوکربنات کلسیم در بتن نانوکامپوزیتی حاوی ۲۰٪ خاکستر بادی و با نسبت آب به سیمان نسبتا بالای ۵۰ درصد ، می تواند افت بالقوه خواص مکانیکی ناشی از افزایش تخلخل خمیر سیمان را تا حد قابل توجهی جبران کند. این بهبود از طریق اصلاح ساختار حفره ای، فراهم کردن مراکز جوانه زنی برای محصولات هیدراتاسیون، بهبود ناحیه انتقال خمیر–سنگدانه و مهار گسترش ریزترک ها حاصل شده است. نتایج بیانگر آن است که نانوکربنات کلسیم، به واسطه اثر پرکنندگی و تسریع هیدراتاسیون، نقش موثرتری در ارتقای سختی و مدول الاستیسیته سکنت بتن داشته است؛ به طوری که تاثیر آن بر افزایش مدول سکنت از تاثیر آن بر مقاومت فشاری پررنگ تر بود. در مقابل، گرافن عمدتا موجب افزایش ظرفیت تحمل تنش و مقاومت نهایی شد و در عین حال، در بهبود سختی بتن نیز نقش مثبتی ایفا کرد. مقایسه نمونه بهینه (Gr=۰.۵%,CaCO۳=۱.۰%) با نمونه مرجع (Gr=۰%,CaCO۳=۰%) ، هر دو در نسبت آب به سیمان ۰.۵، نشان داد که افزودن هم زمان این دو نانوماده موجب افزایش ۳۳.۰۳٪ در بیشترین تنش و ۲۴.۵۶٪ در مدول الاستیسیته سکنت شده است. بنابراین، اثر هم افزایی گرافن و نانوکربنات کلسیم توانسته است ضعف نسبی ناشی از نسبت آب به سیمان ۰.۵ را به طور محسوسی تعدیل کند؛ گرافن با مهار و پل زنی ریزترک ها و نانوکربنات کلسیم با متراکم سازی ماتریس و کاهش فضای حفره ای، به صورت مکمل عمل کرده اند.

نویسندگان

امیرحسین قراگزلو

۱ دانشجوی دکترای عمران،گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران

احمد گنجعلی

۲ استادیار،گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران

ولی پروانه

۳ استادیار،گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی و مهندسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران

ابوذر میرزاخانی

۲ استادیار،گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران