مروری نظام مند بر روش های نوین تدریس و تاثیر آن ها بر یادگیری،خلاقیت و عملکرد تحصیلی

هدف پژوهش حاضر، بررسی و مرور نظام مند روش های نوین تدریس و تاثیر آن ها بر یادگیری، خلاقیت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. فرض اساسی این پژوهش آن است که روش های تدریس فعال، مشارکتی و مبتنی بر فناوری، در مقایسه با روش های سنتی و سخنرانی محور، تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزه، یادگیری، تفکر انتقادی، خلاقیت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارند و انتخاب روش تدریس متناسب با ماهیت درس، شرایط کلاس و ویژگی های فردی دانش آموزان، نقشی تعیین کننده در اثربخشی فرآیند آموزش ایفا می کند. این پژوهش از نوع مروری و به روش کتابخانه ای انجام شده است؛ بدین صورت که نه پژوهش داخلی مرتبط با موضوع روش های تدریس در حوزه های آموزش مجازی، علوم تجربی، مطالعات اجتماعی، ریاضی، خلاقیت و ارزشیابی شناسایی و بخش های بحث و نتیجه گیری آن ها مورد تحلیل محتوایی و دسته بندی موضوعی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که روش های تدریس سنتی و سخنرانی محور، به ویژه در دروس علوم تجربی و مطالعات اجتماعی، کارایی لازم را برای یادگیری نسل امروز ندارند و لازم است با روش های فعال، مشارکتی و پروژه محور جایگزین شوند. الگوهای پردازش اطلاعات و به ویژه یادگیری مبتنی بر پروژه، بیشترین تاثیر را بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان نشان دادند و اندازه اثر ترکیبی به دست آمده در سطح بزرگ و مطلوب ارزیابی شد. تکنولوژی آموزشی، ایجاد انگیزه، تناسب روش تدریس با محتوا، توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان و طراحی ارزشیابی مبتنی بر شواهد، از مولفه های مشترک اثربخشی روش های تدریس در حوزه های مختلف درسی شناسایی شدند. در مجموع، نتایج این مطالعه بر ضرورت بازنگری در روش های سنتی تدریس و حرکت به سمت روش های فعال، مشارکتی و فناوری محور در نظام آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس ، یادگیری ، خلاقیت ، عملکرد تحصیلی