مقایسه سیستم های تحویل پروژه سنتی و مدرن از منظر ریسک و سرعت اجرایی در ساخت

صنعت ساخت و ساز به عنوان یکی از بزرگترین و پیچیده ترین صنایع جهان، همواره با چالش های متعددی در زمینه مدیریت ریسک و افزایش سرعت اجرایی مواجه بوده است. انتخاب سیستم تحویل پروژه مناسب، یکی از مهم ترین تصمیمات راهبردی در هر پروژه عمرانی محسوب می شود که می تواند تاثیر بسزایی بر موفقیت یا شکست پروژه داشته باشد. سیستم های سنتی تحویل پروژه، که عمدتا بر اساس روش طراحی-مناقصه-ساخت استوار هستند، سال ها به عنوان رویکرد غالب در صنعت ساخت مورد استفاده قرار گرفته اند. با این حال، با افزایش پیچیدگی پروژه ها، نیاز به سرعت بیشتر در اجرا و همچنین ضرورت مدیریت کارآمدتر ریسک ها، سیستم های مدرن تحویل پروژه مانند طراحی-ساخت، مدیریت ساخت با ریسک پیمانکار و قراردادهای مهندسی، تدارکات و ساخت مورد توجه قرار گرفته اند. این مقاله به مقایسه سیستم های تحویل پروژه سنتی و مدرن از دو منظر کلیدی ریسک و سرعت اجرایی می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که سیستم های مدرن به دلیل یکپارچگی فرآیندهای طراحی و ساخت، مشارکت زودهنگام پیمانکار و تخصیص کارآمدتر ریسک، از سرعت اجرایی بالاتری برخوردار بوده و مدیریت ریسک موثرتری را فراهم می آورند. در مقابل، سیستم های سنتی با وجود مزایایی مانند شفافیت بیشتر در فرآیند مناقصه و کنترل بیشتر کارفرما بر مراحل مختلف پروژه، با چالش های جدی در زمینه سرعت اجرا و مدیریت ریسک مواجه هستند. نتایج این پژوهش می تواند به کارفرمایان، پیمانکاران و مدیران پروژه در انتخاب آگاهانه تر سیستم تحویل پروژه بر اساس اولویت های سرعت و ریسک پذیری کمک نماید.

کلیدواژه ها:

سیستم تحویل پروژه ، مدیریت ریسک ، سرعت اجرایی ، ساخت و ساز ، روش های مدرن ساخت.