بررسی تاثیر عوامل انسانی و مدیریتی بر بهره وری نیروی کار در پروژه های ساختمانی

بهره وری نیروی کار در پروژه های ساختمانی به عنوان یکی از شاخص های کلیدی موفقیت پروژه، همواره مورد توجه پژوهشگران و دست اندرکاران صنعت ساخت بوده است. با وجود پیشرفت های قابل توجه در فناوری های ساخت و توسعه روش های نوین مدیریت پروژه، صنعت ساختمان ایران همچنان با چالش های جدی در زمینه بهره وری نیروی انسانی مواجه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر عوامل انسانی و مدیریتی بر بهره وری نیروی کار در پروژه های ساختمانی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، سرپرستان و کارگران شاغل در پروژه های ساختمانی شهر تهران بوده و نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای انجام شده است. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد و مصاحبه های نیمه ساختاریافته استفاده گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که عوامل انسانی نظیر انگیزش، رضایت شغلی، مهارت و تخصص نیروی کار و همچنین عوامل مدیریتی شامل سبک رهبری، نظام ارتباطات، برنامه ریزی و کنترل پروژه، تاثیر معناداری بر بهره وری نیروی کار دارند. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی حاکی از آن است که ضعف در مدیریت کارگاهی، نبود نظام ارزیابی عملکرد کارا، کمبود آموزش های تخصصی و نبود انگیزه های مالی و غیرمالی مناسب، از مهم ترین موانع ارتقای بهره وری نیروی کار در پروژه های ساختمانی محسوب می شوند. همچنین نتایج نشان می دهد که بهبود نظام ارتباطات درون سازمانی، استقرار سیستم های پاداش و تشویق مبتنی بر عملکرد و توانمندسازی نیروی انسانی از طریق آموزش های مستمر، می تواند به طور چشمگیری بهره وری نیروی کار را افزایش دهد. در نهایت، مدل مفهومی ارائه شده در این پژوهش می تواند به عنوان چارچوبی برای بهبود بهره وری نیروی کار در پروژه های ساختمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بهره وری نیروی کار ، عوامل انسانی ، عوامل مدیریتی ، پروژه های ساختمانی ، مدیریت منابع انسانی.