تنش آبی و سرمازدگی بهاره در بادام (Prunus dulcis (Mill.) D. A. Webb) تحت تاثیر تغییر اقلیم: راهکارهای مدیریت پایدار باغ

تغییر اقلیم با افزایش دما، کاهش و بی نظمی بارش ها، تشدید خشکسالی و افزایش رخدادهای حدی، تهدیدی جدی برای پایداری تولید بادام (Prunus dulcis (Mill.) D. A. Webb)، به ویژه در مناطق خشک و نیمه خشک، محسوب می شود. در این میان، تنش آبی و سرمازدگی بهاره از مهم ترین عوامل کاهش عملکرد و کیفیت محصول هستند. بادام به دلیل گل دهی زودهنگام، در مراحل گلدهی و تشکیل میوه نسبت به افت ناگهانی دما حساس است و دماهای پایین می توانند موجب آسیب به گل ها، کاهش تشکیل میوه و افت عملکرد شوند. از سوی دیگر، کمبود آب و تداوم خشکسالی با کاهش فتوسنتز، اختلال در وضعیت آبی درخت و کاهش رشد و عملکرد همراه است. این مقاله با هدف بررسی اثر هم زمان تنش آبی و سرمازدگی بهاره بر پایداری تولید بادام و ارائه راهکارهای مدیریتی سازگار با تغییر اقلیم تدوین شده است. بررسی مطالعات نشان می دهد استفاده از ارقام دیرگل و متحمل به خشکی، پایه های سازگار، مدیریت دقیق و مرحله ای آبیاری، آبیاری تنظیم شده با کمبود، حفظ رطوبت خاک، مدیریت تاج درخت، پایش وضعیت آبی و استفاده از سامانه های پیش بینی و هشدار سرمازدگی می تواند در کاهش خسارت موثر باشد. همچنین در شرایط کم آبی شدید، برخی اقدامات مدیریتی مانند هرس هدفمند و کاهش بار میوه می توانند با کاهش مصرف آب و بهبود وضعیت آبی درخت، تاب آوری باغ را افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

بادام ، Prunus dulcis ، تغییر اقلیم ، تنش آبی ، سرمازدگی بهاره ، مدیریت پایدار باغ ، آبیاری تنظیم شده ، ارقام دیرگل.