اثربخشی درمان فراشناختی بر کاهش نشخوار فکری و علائم افسردگی در بزرگسالان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان فراشناختی ولز بر کاهش نشخوار فکری و علائم افسردگی در بزرگسالان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بود .روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود . جامعه آماری پژوهش را کلیه بزرگسالان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی مراجعهکننده به مراکز درمانی و کلینیکهایروانشناختی تشکیل دادند .نمونه پژوهش شامل ۳۰نفر ۱۵نفر گروه آزمایش و ۱۵نفر گروه کنترل بود که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه جایگزین شدند .ابزارهای پژوهش شامل مقیاس پاسخ به نشخوار نولن-هوکسما و پرسشنامه افسردگی بک ویرایش دوم بود .گروه آزمایش تحت هشت جلسه درمان فراشناختی بر اساس پروتکل ولز قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد .دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند .یافتههای پژوهش نشان داد که درمان فراشناختی بهطور معناداری موجب کاهش نشخوار فکری و علائم افسردگی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد .این یافتهها بر نقش محوریفراشناختهای ناکارآمد در پایداری افسردگی و اثربخشی درمان فراشناختی در اصلاح این باورها دلالت دارد .بر این اساس، درمان فراشناختی میتواند بهعنوان یک مداخله موثر در کاهش نشخوار فکری و علائم افسردگی در مراکز روان درمانی به کار رود.

کلیدواژه ها:

درمان فراشناختی ، نشخوار فکری ، افسردگی اساسی ، باورهای فراشناختی ، اختلال افسردگی