تاثیرآموزش مبتنی بر مسئله بر ارتقای توانایی تصمیم گیری دانش آموزان

آموزش مبتنی بر مسئله به عنوان یکی از رویکردهای فعال و یادگیرنده محور، در سال های اخیر جایگاه مهمی در نظام های آموزشی یافته است؛ زیرا این الگو با قرار دادن دانش آموز در موقعیت های واقعی، نیمه واقعی یا شبیه سازی شده، او را از حالت دریافت کننده منفعل اطلاعات خارج کرده و به کنشگری فعال در جریان یادگیری تبدیل می کند. مسئله اصلی در بسیاری از کلاس های درس آن است که دانش آموزان اگرچه ممکن است بخشی از محتوای آموزشی را حفظ کنند، اما در مواجهه با موقعیت های پیچیده زندگی، انتخاب راه حل مناسب، تحلیل گزینه ها، پیش بینی پیامدها و اتخاذ تصمیم سنجیده با دشواری روبه رو می شوند. از این رو، توجه به شیوه های آموزشی ای که بتوانند توانایی تصمیم گیری را به عنوان یکی از مولفه های بنیادین رشد شناختی، اجتماعی و تحصیلی تقویت کنند، ضرورتی اجتناب ناپذیر است. هدف این مقاله بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر مسئله بر ارتقای توانایی تصمیم گیری دانش آموزان و تبیین سازوکارهایی است که از طریق آن ها این الگو می تواند مهارت های تحلیل، داوری، انتخاب و مسئولیت پذیری را در فراگیران افزایش دهد. این پژوهش به شیوه مروری تحلیلی انجام شده و در آن با مراجعه به منابع معتبر داخلی و خارجی، مقاله ها، گزارش های علمی، پژوهش های تجربی و متون نظری مرتبط با آموزش مبتنی بر مسئله، تفکر انتقادی، حل مسئله و تصمیم گیری دانش آموزان بررسی و تحلیل شده اند. روند پژوهش بر این اساس بوده است که ابتدا مبانی نظری آموزش مبتنی بر مسئله و مفهوم تصمیم گیری تبیین شود، سپس پیشینه پژوهش در زمینه آثار این رویکرد بر توانایی های شناختی و مهارتی دانش آموزان مرور گردد و در ادامه، پیوند میان فرایندهای یادگیری مسئله محور و شکل گیری تصمیم گیری موثر تحلیل شود. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که آموزش مبتنی بر مسئله، از طریق درگیر کردن فعال دانش آموزان در شناسایی مسئله، گردآوری اطلاعات، ارزیابی شواهد، مقایسه راه حل ها، پیش بینی پیامدها و انتخاب بهترین گزینه، توانایی تصمیم گیری آنان را در ابعاد مختلف ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر مسئله ، تصمیم گیری ، دانش آموزان.