پیش بینی اضطراب امتحان دانش آموزان بر اساس اهمال کاری تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و راهبردهای تنظیم هیجان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب امتحان دانش آموزان بر اساس اهمال کاری تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و راهبردهای تنظیم هیجان انجام شد. روش پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرهای استان تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آنها حجم نمونه ای به تعداد ۳۶۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اضطراب امتحان، پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی و پرسشنامه راهبردهای تنظیم هیجان استفاده شد. داده های گردآوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد بین اهمال کاری تحصیلی و اضطراب امتحان دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد؛ به طوری که افزایش اهمال کاری تحصیلی با افزایش اضطراب امتحان همراه بود. همچنین نتایج نشان داد بین خودکارآمدی تحصیلی و اضطراب امتحان رابطه منفی و معنادار وجود دارد. در زمینه راهبردهای تنظیم هیجان نیز مشخص شد راهبرد ارزیابی مجدد شناختی با اضطراب امتحان رابطه منفی و راهبرد سرکوبی هیجانی با اضطراب امتحان رابطه مثبت و معنادار دارد. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که متغیرهای اهمال کاری تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و راهبردهای تنظیم هیجان در مجموع توانستند بخش معناداری از واریانس اضطراب امتحان دانش آموزان را پیش بینی کنند. بر اساس یافته های این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که توجه به مولفه های شناختی و هیجانی مانند اهمال کاری تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و راهبردهای تنظیم هیجان در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روانشناختی برای کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان از اهمیت ویژهای برخوردار است.

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، اهمال کاری تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، تنظیم هیجان ، دانش آموزان.