تبیین مدل جامع توسعه حرفه ای نومعلمان ابتدایی از طریق یکپارچه سازی دانش آموزش محتوا (PCK) در پیوستار کارورزی-بدوخدمت

پژوهش حاضر با هدف تبیین یک مدل جامع برای ارتقای صلاحیت های حرفه ای نومعلمان ابتدایی، به دنبال تحلیل و یکپارچه سازی «دانش آموزش محتوا» (Pedagogical Content Knowledge) در دو مرحله کلیدی «کارورزی» و «بدوخدمت» است تا از طریق پر کردن شکاف میان نظریات دانشگاهی و واقعیت های کلاسی، مسیر رشد حرفه ای معلمان را بازتعریف نماید. در این مطالعه، از روش و رویکرد «پژوهش توسعه ای» (R&D) با بهره گیری از مدل های تحلیل سیستم ها استفاده شده است. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق با خبرگان، تحلیل محتوای برنامه های درسی تربیت معلم و مشاهده مستقیم در محیط های آموزشی گردآوری شد. سپس با استفاده از روش «دلفای» و «مدل سازی معادلات ساختاری»، پیوستگی های میان دانش محتوایی و عمل تدریسی در بازه زمانی انتقال از دانشجویی به استخدامی تحلیل گردید. نتایج نشان می دهد که در وضعیت موجود، گسستی میان دانش اکتسابی در دوران کارورزی و نیازهای واقعی بدوخدمت وجود دارد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که ادغام نظام مند PCK در پیوستار کارورزی-بدوخدمت، منجر به کاهش «شوک حرفه ای» در نومعلمان شده و توانمندی آنان در تبدیل دانش تخصصی به استراتژی های اثرگذار تدریسی را به طور معناداری افزایش می دهد. مدل استخراج شده نشان می دهد که توسعه حرفه ای نومعلمان نه در قالب دوره های پراکنده، بلکه در قالب یک «پیوستار یادگیری» تحقق می یابد. این مدل پیشنهاد می کند که دانش آموزش محتوا باید به عنوان محور مرکزی، تجربیات کارورزی را با نیازهای بدوخدمت پیوند دهد تا منجر به شکل گیری «هویت حرفه ای» پایدار و ارتقای کیفی یاددهی در مدارس ابتدایی گردد.

کلیدواژه ها:

دانش آموزش محتوا (PCK) ، توسعه حرفه ای ، نومعلمان ، پیوستار کارورزی-بدوخدمت ، مدل جامع.