نقش پویایی رضایت زناشویی و رضایت از زندگی والدین در اختلالات رفتاری دانش آموزان ابتدایی شهر زابل

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پویایی رضایت زناشویی و رضایت از زندگی والدین در پیش بینی اختلالات رفتاری دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر زابل انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه مادران دانش آموزان دختر دارای نشانه های اختلالات رفتاری مقطع ابتدایی شهر زابل در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ تشکیل دادند که از میان آن ها، نمونه ای به حجم ۱۲۰ نفر از دانش آموزان به همراه مادرانشان به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه کیفیت و رضایت از زندگی اندیکات و همکاران (۱۹۹۳)، پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (فرم کوتاه سلیمانیان، ۱۳۷۳) و پرسشنامه اختلالات رفتاری راتر (فرم والدین، ۲۰۰۲) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه هم زمان در نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتایج نشان داد بر اساس متغیر های پیش بین پویایی رضایت زناشویی و رضایت از زندگی والدین معنادار و در مجموع متغیر های پیش بین ۵۴ درصد از تغییرات متغیر ملاک (اختلالات رفتاری دانش آموزان) را پیش بینی می نماید و متغیر های پویایی رضایت زناشویی و رضایت از زندگی والدین پیش بینی کننده های معنادار و منفی متغیر اختلالات رفتاری دانش آموزان می باشند.

کلیدواژه ها:

رضایتمندی از زندگی ، رضایتمندی زناشویی ، اختلالات رفتاری دانش آموزان.