بررسی رابطه ساختاری الگوهای خواب با شدت اختلال اضطراب فراگیر با نقش میانجی نگرانی از تصویر بدنی

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ساختاری الگوهای خواب با شدت اختلال اضطراب فراگیر با نقش میانجی نگرانی از تصویر بدنی می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف، بنیادی و از نظر ماهیت و روش اجرا، توصیفی–همبستگی است. این پژوهش در زمره مطالعات غیرآزمایشی قرار می گیرد؛ زیرا پژوهشگر هیچ گونه مداخله یا دستکاری در متغیرهای پژوهش اعمال نمی کند و صرفا به بررسی روابط موجود میان متغیرها می پردازد. همچنین از نظر شیوه تحلیل داده ها، پژوهش حاضر مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است که امکان بررسی هم زمان روابط مستقیم و غیرمستقیم بین متغیرها را فراهم می سازد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان موسسه آموزش عالی اقبال لاهوری در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل می دهد. حجم نمونه پژوهش با توجه به مشخص بودن تعداد دانشجویان موسسه اقبال که ۲۳۰۰ نفر می باشند، با استفاده از جدول مورگان ۳۳۰ نفر می باشد که پرسشنامه های کیفیت خواب پیتزبورگ، پرسشنامه تعیین مزاج دکتر مجاهدی و پرسشنامه ترس از تصویر بدن لیتلتون و همکاران را تکمیل کردند. تجزیه و تحلیل یافته های پژوهش نشان می دهد که بین الگوهای خواب و اضطراب فراگیر با میانجیگری تصویر بدنی رابطه وجود داردهمچنین با توجه به مقدار ضریب استاندارد شده که میزان آن ۰۳/۰ می باشد فرضیه اصلی پژوهش تایید می شود.

کلیدواژه ها:

الگوهای خواب ، اختلال اضطراب فراگیر ، نگرانی از تصویر بدنی.