تبیین رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه و افکار خودآیند منفی با مشکلات بین فردی دانشجویان دانشگاه آزاد بجنورد

در سال های اخیر، توجه پژوهش های روان شناسی به نقش سازه های شناختی و هیجانی در پیدایش و تداوم مشکلات فردی و اجتماعی افزایش یافته است. طرحواره های ناسازگار اولیه به عنوان الگوهای عمیق و پایدار شناختی-هیجانی و افکار خودآیند منفی به عنوان یکی از عوامل تشدیدکننده پریشانی روانی، می توانند موجب تضعیف کیفیت روابط میان فردی شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش طرحواره های ناسازگار اولیه و افکار خودآیند منفی در پیش بینی مشکلات میان فردی در میان دانشجویان انجام شد. این پژوهش از نوع بنیادی و به روش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل ۷۳۵۰ دانشجو بود که ۳۰۶ نفر از آنان با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه طرحواره یانگ (فرم کوتاه)، پرسشنامه افکار خودآیند منفی کندال و هولون و پرسشنامه مشکلات میان فردی (IIP-۳۲) بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های همبستگی و رگرسیون چندگانه انجام گرفت. یافته ها نشان داد طرحواره های ناسازگار اولیه و افکار خودآیند منفی با مشکلات میان فردی رابطه مثبت و معناداری دارند. بر این اساس، نتایج این پژوهش از اقداماتی در راستای اصلاح طرحواره ها و کاهش افکار خودآیند منفی، با هدف بهبود روابط میان فردی و ارتقای سلامت روان دانشجویان، حمایت می کند.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار اولیه ، افکار خودآیند منفی ، مشکلات بین فردی.