بررسی تطبیقی جایگاه همبستگی اجتماعی و استکبارستیزی در مبانی فقه اسلامی و ادبیات تعلیمی فارسی (با رویکرد مقابله با جنگ نرم دشمن)

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش و جایگاه همبستگی اجتماعی و وحدت رویه در مقابله با تهدیدات و جنگ نرم دشمنان، از منظر دو حوزه بنیادین و مکمل یعنی «فقه اسلامی» و «ادبیات تعلیمی فارسی» انجام شده است. روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی-تحلیلی صورت گرفته است. در این مسیر، متون معتبر فقهی و حقوقی، آیات و روایات، و همچنین آثار برجسته ادبیات فارسی در زمینه پایداری، وحدت و استکبارستیزی مورد مداقه قرار گرفته اند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که فقه اسلامی با تکیه بر قواعد متقنی همچون «نفی سبیل»، «وجوب حفظ بیضه اسلام» و «اصل تولی و تبری»، همبستگی در برابر بیگانگان را یک تکلیف قطعی شرعی و حقوقی می داند. از سوی دیگر، ادبیات تعلیمی فارسی با بهره گیری از ظرفیت های عظیم عاطفی، حماسی و تمثیلی خود، این تکالیف شرعی را به یک فرهنگ عمومی و غیرت ملی تبدیل کرده است. در واقع، فقه چارچوب قانونی و شرعی مقاومت را پی ریزی می کند و ادبیات، روحیه، بصیرت و انگیزه این مقاومت را در برابر هجمه های پیچیده شناختی دشمن تقویت می نماید. نتیجه گیری: تلفیق آموزه های مستدل فقهی و غنای بی نظیر ادبیات فارسی، الگویی کارآمد و بازدارنده در برابر جنگ نرم و تهاجم فرهنگی دشمن ارائه می دهد. برای خنثی سازی تهدیدات ترکیبی امروز، نیازمند بازتولید مفاهیم فقهی وحدت بخش در قالب متون جذاب، آموزنده و بصیرت افزای ادبی برای نسل جوان هستیم تا سدی نفوذناپذیر در برابر شبیخون فرهنگی بنا نهاده شود.

کلیدواژه ها:

همبستگی اجتماعی ، استکبارستیزی ، فقه اسلامی ، ادبیات تعلیمی فارسی ، جنگ نرم ، قاعده نفی سبیل.