ارزیابی اثربخشی رویکرد تدریس مشارکتی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در دبیرستان های متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی رویکرد تدریس مشارکتی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شده است. نوآوری اصلی این مطالعه، تلفیق چهار حوزه تخصصی متفاوت — ادبیات فارسی در بستر فناوری آموزشی، تربیت دینی مبتنی بر قرآن و حدیث، مشاوره تحصیلی برخاسته از علوم تربیتی، و سیاست گذاری آموزشی از منظر مدیریت دولتی — در یک چارچوب واحد است؛ رویکردی که در پیشینه پژوهشی داخلی کمتر به طور هم زمان به کار گرفته شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تدریس مشارکتی بر عملکرد تحصیلی، انگیزه درونی، مهارت های اجتماعی و درک مفهومی دانش آموزان تاثیر مثبت دارد و از نظر آماری معنادار است. همچنین، همکاری معلمان از طریق تقویت باور جمعی آنان، اثری غیرمستقیم اما عمیق بر یادگیری دانش آموزان بر جای می گذارد. اجرای موفق این رویکرد، مستلزم عواملی همچون حمایت مدیریت مدرسه، تخصیص زمان ساختاریافته برای برنامه ریزی مشترک، و فرهنگ سازمانی مبتنی بر اعتماد و همکاری است. مقاله با ارائه پیشنهادهایی راهبردی برای معلمان، مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، هم تدریسی ، عملکرد تحصیلی ، مدارس متوسطه ، همکاری معلمان ، یادگیری مشارکتی ، باور جمعی معلمان.