نقش برنامه ریزی آموزشی در ارتقای سواد رسانه ای و مصونیت بخشی دانش آموزان در برابر جنگ شناختی

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش و جایگاه برنامه ریزی آموزشی در ارتقای سواد رسانه ای و مصونیت بخشی به دانش آموزان در برابر جنگ شناختی و تهدیدات نوین در بستر نظام آموزش و پرورش انجام شده است. روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی-تحلیلی و مطالعات کتابخانه ای و اسنادی صورت گرفته است. جامعه تحلیل شامل اسناد بالادستی، متون مرتبط با برنامه ریزی درسی و مبانی تعلیم و تربیت بوده که با تاکید بر مولفه های مصونیت بخش در برابر تهاجمات رسانه ای مورد واکاوی قرار گرفته اند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که در عصر انفجار اطلاعات، برنامه ریزی آموزشی نه صرفا یک فرایند اداری برای انتقال دانش های پایه، بلکه یک راهبرد بنیادین برای حفظ امنیت روانی و فکری نسل آینده است. جنگ شناختی با هدف قرار دادن قوه ادراک و تحلیل دانش آموزان، در پی دگرگونی نظام ارزشی جامعه است. در این میان، برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر ارتقای سواد رسانه ای، از طریق پرورش تفکر انتقادی، آموزش مهارت های تحلیل پیام و بازطراحی نقش معلم به عنوان راهبر فرهنگی، می تواند به عنوان یک سپر دفاعی مستحکم عمل نماید. نتیجه گیری: نظام آموزش و پرورش نیازمند یک چرخش راهبردی در عرصه برنامه ریزی آموزشی است؛ چرخشی که در آن، سواد رسانه ای از یک موضوع حاشیه ای به متن برنامه های درسی منتقل شده و با مشارکت فعالانه ارکان تربیت (مدرسه، خانواده و جامعه)، الگویی پایدار برای مقابله با جنگ شناختی و حفظ هویت بومی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزشی ، سواد رسانه ای ، جنگ شناختی ، نظام آموزش و پرورش ، مصونیت بخشی فرهنگی ، تفکر انتقادی.