نقش برنامه ریزی آموزشی در ارتقای هویت ملی و مقابله با تهدیدات نرم در نظام آموزش و پرورش

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش و جایگاه برنامه ریزی آموزشی در ارتقای هویت ملی و مقابله با تهدیدات نرم دشمنان در بستر نظام آموزش و پرورش انجام شده است. روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل محتوای اسنادی و مطالعات کتابخانه ای، ضمن بررسی متون مرتبط با برنامه ریزی درسی و تحلیل مبانی تعلیم و تربیت، به واکاوی مولفه های مصونیت بخش در برابر تهاجمات فرهنگی پرداخته است. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که در نظام تعلیم و تربیت، برنامه ریزی آموزشی نه صرفا یک راهبرد تاکتیکی برای انتقال دانش، بلکه یک اصل بنیادین و استراتژیک برای حفظ بقا، امنیت فرهنگی و پیشرفت کشور در برابر تهاجم و تهدیدهای چندلایه محسوب می شود. ایجاد شکاف هویتی و بیگانگی فرهنگی هدف اصلی و راهبرد همیشگی تهدیدات نرم به شمار می رود. یافته ها حاکی از آن است که مولفه هایی چون گنجاندن ارزش های ملی در محتوای درسی، پرورش تفکر انتقادی و مشارکت فعال دانش آموزان، نقش کلیدی در خنثی سازی جنگ شناختی ایفا می کنند. نتیجه گیری: برنامه ریزی آموزشی با محوریت «شناخت تهدیدات»، «مشارکت ارکان تربیت» و «اولویت بخشی به هویت ملی»، الگویی کارآمد و پایدار برای عبور از بحران های هویتی و مقابله با تهدیدهای ترکیبی در مدارس ارائه می دهد که امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازطراحی و اجرای دقیق در سطح کلان سیاست گذاری آموزشی است.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزشی ، نظام آموزش و پرورش ، تهدیدات نرم ، هویت ملی ، مصونیت بخشی فرهنگی ، برنامه درسی.