تحلیل نقش سبک های دلبستگی در ارتقای بهزیستی روان شناختی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پایه ششم شهرستان مینودشت

زمینه و هدف: دانش آموزان پایه ششم در آستانه ورود به دوره متوسطه اول با تغییرات تحصیلی، هیجانی و اجتماعی مهمی روبه رو بودند و سبک های دلبستگی می توانستند در شکل گیری بهزیستی روان شناختی و خودکارآمدی تحصیلی آنان نقش داشته باشند. هدف پژوهش حاضر، تحلیل نقش سبک های دلبستگی در ارتقای بهزیستی روان شناختی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پایه ششم شهرستان مینودشت بود. روش شناسی: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم شهرستان مینودشت در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که تعداد آنان ۱۲۵۰ نفر گزارش شد. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۲۹۶ نفر تعیین شد و نمونه گیری به روش طبقه ای انجام گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف (۱۹۸۹)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی میجلی و همکاران (۲۰۰۰) و پرسشنامه سبک های دلبستگی سیمپسون (۱۹۹۰) گردآوری شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ و با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین سبک های دلبستگی و خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود داشت. همچنین بهزیستی روان شناختی با خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری داشت. نتایج رگرسیون نیز نشان داد سبک های دلبستگی و بهزیستی روان شناختی توانستند بخشی از تغییرات خودکارآمدی تحصیلی را تبیین کنند. نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، توجه به روابط عاطفی ایمن، سلامت روان و حمایت خانوادگی و مدرسه ای می توانست زمینه ارتقای خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، بهزیستی روان شناختی ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان پایه ششم ، مینودشت.