چگونه توانستم نظم رفتاری و مقابله با گسیختگی های روانی (روان پریشی) در دانش آموز دیرآموزم را بهبود بخشم؟

تغییر ثابت ترین رکن جوامع انسانی است. امکانات و شرایط اجتماعی نیز متناسب با این تغییرات متحول می شوند. هر تغییری در پی نیازی می آید و نیازها نیز در پی تغییرات متحول شده و انسان را در مقابل نیازهای دیگری قرار می دهند. این تغییر و تحولات روندی متعامل و متکامل را در پیش می گیرند به -نحوی که انسان حاضر، متاثر از تغییر و تحولات اجتماعی، به انسانی بدل شده است که بدون شک نیازهای او خصوصا نیازهای اجتماعی و به تبع آن پاره ای از نیازهای فردی بسیار متفاوت از نیازهای انسان چند دهه ی گذشته است. یکی از نیازهایی که مستقیما تحت تاثیر این تغییر و تحولات اجتماعی قرار گرفته است، نیازهای آموزشی است. روانشناسان و روان پزشکان بر این باورند که روان پریشی در کودکان اختلالی نادر اما جدی است که بر نحوه ی تفکر و ادراک و ارتباط کودک با واقعیت تاثیر می گذارد. پژوهشگران معتقدند این اختلال معمولا نتیجه ی تعامل عوامل ژنتیکی و زیستی و محیطی است وبه شیوه-ی تربیت والدین یا ضعف هوش کودک نسبت داده نمی شود. امیل کرپلین از دانشمندانی بود که اختلالات روان پریشی را به صورت علمی طبقه بندی کرد و بر منشا زیستی آن ها تاکید داشت. وی معتقد بود روان پریشی با اختلال در تفکر و هیجان و ارتباط با واقعیت همراه است. امروزه پژوهشگرانی مانند روبین موری بر این باورند که تشخیص زود هنگام، مداخله تخصصی، حمایت خانواده و آموزش مناسب می تواند به بهبود عملکرد و کیفیت زندگی این کودکان کمک کند.

کلیدواژه ها:

نظم رفتاری ، گسیختگی های روانی (روان پریشی) ، دانش آموز دیرآموزم