رهبری معلم در عصر هوش مصنوعی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر نقش رهبری معلم و با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی با خودکارسازی وظایف روتین، فرصتی بی سابقه برای معلمان ایجاد می کند تا بر جنبه های راهبردی تر رهبری آموزشی مانند طراحی محیط های یادگیری تلفیقی، تفسیر انتقادی داده ها و مربی گری همکاران متمرکز شوند. این فناوری می تواند دامنه تاثیرگذاری معلمان را فراتر از کلاس درس گسترش دهد. با این حال، این تحول مشروط به هدایت آگاهانه است. خطر اصلی، کاهش تدریجی اقتدار حرفه ای معلمان و تقلیل نقش آنان به کاربران منفعل سیستم های هوشمند است. تداوم نقش رهبری معلم در گرو کسب شایستگی های نوینی چون سواد الگوریتمی، تفکر انتقادی نسبت به خروجی ، توانایی تلفیق قضاوت انسانی با بینش های ماشینی و رهبری تحول در محیط های دیجیتال می باشد. نتیجه گیری نهایی پژوهش حاکی از آن است که آینده اثربخشی نظام های آموزشی در عصر هوش مصنوعی، نه در جایگزینی معلمان، بلکه در توانمندسازی آنان به عنوان رهبران آموزشی آگاه و طراحان تحول دیجیتال نهفته است. این امر نیازمند بازتعریف برنامه های توسعه حرفه ای و سیاست گذاری آموزشی بر اساس چارچوب شایستگی های نوین است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رهبری معلم ، نقش معلم ، عصر دیجیتال.