معماری کوانتومی مبتنی بر اینترنت اشیا برای مدیریت منابع انسانی در سایت های ساختمانی با استفاده از شبکه سازی نرم افزار محور و نظریه بازی

این پژوهش با هدف پاسخ به این نیاز، یک چارچوب نوآورانه و چندلایه را بر مبنای ادغام معماری کوانتومی، اینترنت اشیا و شبکه سازی نرم افزارمحور ارائه می کند. در این ساختار، داده های بلادرنگ حسگرها توسط کنترل کننده شبکه سازی نرم افزارمحور مدیریت شده و تعاملات گره ها و تخصیص منابع با بهره گیری از مدل سازی نظریه بازی بهینه سازی می شود. به منظور ارزیابی این رویکرد، الگوریتم های کنترل توپولوژی و مسیریابی کوانتومی در محیط شبیه ساز OMNeT++ توسعه یافتند و عملکرد آن ها با معماری های سنتی و غیرکوانتومی مقایسه شد (با شرط پایداری حفظ حداقل ۸۰٪ گره های فعال). نتایج شبیه سازی نشان دهنده بهبود چشمگیر شاخص های کلیدی شبکه در حالت کوانتومی است؛ به گونه ای که پایداری لینک ارتباطی از بازه ۲۰–۶۰ ثانیه به ۷۰–۱۲۰ ثانیه (با نقطه اوج ۹۰ ثانیه) افزایش یافته است. افزون بر این، نرخ تحویل بسته از محدوده ۷۵–۹۰٪ به ۸۸–۹۸٪ ارتقا یافته (پیک توزیع از ۸۲٪ به ۹۴٪) و تاخیر انتها به انتها نیز از ۱۸۰–۳۲۰ میلی ثانیه به ۸۰–۱۸۰ میلی ثانیه تقلیل یافته است. در نتیجه، ترکیب الگوریتم های کوانتومی و شبکه سازی نرم افزارمحور رویکردی بسیار کارآمد برای ایجاد مسیرهای پایدار، کاهش ازدحام شبکه و تضمین انتقال ایمن داده ها در پروژه های ساختمانی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

اینترنت اشیا ، شبکه سازی نرم افزار محور ، مدیریت منابع انسانی ، معماری کوانتومی ، نظریه بازی