مقایسه ارتقاءدیکته نویسی و مهارتهای خوانداری با بهره گیری از دو پارامتر آموزش حافظه دیداری و آگاهی از واج شناسی

املا یا هجی کردن به عنوان یکی از مهارت های نوشتاری در دوره ابتدایی از اهمیت بسزایی برخوردار است و پایه و اساسی برای یادگیری نوشتن دانش آموزان به شمار می رود. دیکته مهمترین و اساسی ترین ماده درسی بسیار مهم در تمام مقاطع و پایه های تحصیلی می باشد که نیاز به پردازش های متعدد ذهنی دارد. نقص در هر بخش یا فرایند می تواند منجر به یک خطای نوشتاری شود. شناسایی به موقع خطاهای شایع می تواند به فهم بهتر علل این خطاها و ارایه راهکارهای موثر برای حذف یا تعدیل آنها در کودکان ابتدایی کمک شایانی کند. چرا که به دلیل عدم کسب مهارت دیکته نویسی هر ساله دانش آموزان زیادی نظام آموزش و پرورش را ترک می کنند.پژوهش حاضر با هدف مقایسه ارتقاءدیکته نویسی و مهارتهای خوانداری با بهره گیری از دو پارامتر آموزش حافظه دیداری و آگاهی از واج شناسی انجام گرفت. پژوهش حاضر شبه آزمایشی در قالب یک طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل و جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان دختر پایه دوم مﻘطع ابتدایی شهرستان مشهد در سال تحصیلی -۴۰۴ ۱۴۰۳ حدود ۱۴۲۰ نفر بود. تعداد ۴۵ دانشآموز دختر پایه دوم ابتدایی حجم نمونه این پژوهش را تشکیل دادهاند که به شیوه نمونههای در دسترس انتخاب شدهاند که این ۴۵ نفر در دو گروه آزمایش)دو گروه ۱۵ نفره( و یک گروه کنترل۱۵) نفره( قرار گرفتند. گروه های آزمایش به تفکیک با آموزش شیوه آگاهی واج شناسی و آموزش حافظه دیداری و گروه کنترل تحت روش مرسوم آموزشی قرار گرفتند. در پایان مﻘیاسها و آزمونها توسط گروهها به عنوان پس آزمون اجرا شد. دادهها با استفاده از روش آزمون تحلیل کواریانس مورد تحلیل قرار گرفتند و نتایج نشان داد که آموزش به شیوه آگاهی واج شناسی و آموزش حافظه دیداری بر دیکته نویسی و مهارت های خوانداری دانشآموزان دختر پایه دوم ابتدایی موثر است و بین اثربخشی آموزش به روش آگاهی واج شناسی و آموزش حافظه دیداری با روش سنتی تفاوت وجود دارد<۰/۰۵) .(p

کلیدواژه ها:

دیکته ، واج شناسی ، آموزش حافظه دیداری ، دیکته نویسی ، مهارتهای خوانداری