بررسی رابطه بین آموزش مهارت های زندگی و کاهش پرخاشگری در دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی ناحیه یک شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴

این پژوهش به بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی ناحیه ۱ شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ پرداخته است. در یک طرح نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل، ۴۰۰ دانش آموز (۲۰۰ نفر در گروه آزمایش و ۲۰۰ نفر در گروه کنترل) در طول یک دوره آموزشی ۱۲ هفته ای، به طور منظم و مستمر تحت آموزش مهارت های زندگی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه پرخاشگری بار و پری جمع آوری شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارت های زندگی تاثیر معناداری بر کاهش پرخاشگری در گروه آزمایش داشته است (۰.۰۰۰۱ p<، ۰.۲۴۵η²=). این تاثیر در مرحله پیگیری سه ماهه نیز پایدار بود. اندازه اثر مداخله بزرگ (۰.۹۸ d =) بود که نشان دهنده اهمیت عملی یافته هاست. بیشترین تاثیر کاهشی بر پرخاشگری کلامی مشاهده شد. این یافته ها از اهمیت و اثربخشی آموزش مهارت های زندگی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه حمایت می کند و می تواند پایه ای برای طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای جامع در مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، پرخاشگری ، دانش آموزان ابتدایی ، مداخله آموزشی