طراحی نظام جانشین پروری کارکنان شهرداری مبتنی بر رویکرد یادگیری سازمانی و منتورینگ

جانشینپروری در شهرداریها صرفا جایگزینی افراد برای پستهای خالی نیست، بلکه فرایندی راهبردی برای حفظ دانش سازمانی، تداوم خدمات عمومی، توسعه استعدادها و کاهش ریسک ناشی از بازنشستگی، جابهجایی یا خروج کارکنان کلیدی است. پژوهش حاضر با هدف ارائه الگویی کاربردی برای طراحی نظام جانشینپروری کارکنان شهرداری بر پایه یادگیری سازمانی، منتورینگ و آموزش مبتنی بر شایستگی انجام شده است. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد توصیفی-تحلیلی و توسعهای است و با استفاده از مطالعه اسنادی و تحلیل ادبیات، مولفههای الگوی پیشنهادی استخراج و سازماندهی شدهاند. یافتهها نشان میدهد که نظام جانشینپروری اثربخش باید از شناسایی پستهای حیاتی و شایستگیهای موردنیاز آغاز شود و با ارزیابی استعدادها، تشکیل مخزن استعداد، طراحی مسیرهای توسعه فردی، یادگیری حین کار، منتورینگ، انتقال دانش و ارزیابی مستمر تکمیل شود. در این الگو، درسپژوهی سازمانی بهعنوان سازوکار یادگیری جمعی برای بازطراحی دورههای آموزشی و حل مسائل واقعی محیط کار پیشنهاد شده است. نتایج نشان میدهد پیوند آموزش رسمی با تجربه عملی، انتقال دانش ضمنی و بازخورد منظم میتواند آمادگی جانشینان را افزایش داده و وابستگی سازمان به افراد خاص را کاهش دهد. الگوی پیشنهادی با تاکید بر شایستگی، یادگیری مستمر و منتورینگ، چارچوبی برای افزایش تابآوری منابع انسانی و استمرار کیفیت خدمات شهرداری ارائه میکند.

کلیدواژه ها:

جانشین پروری ، یادگیری سازمانی ، منتورینگ ، آموزش مبتنی بر شایستگی ، درسپژوهی