تاثیر روش های اندازه گیری اشکال بر یادگیری در محیط های دیجیتال: مطالعه ای نیمه تجربی

روش های سنتی آموزش هندسه به دلیل ماهیت انتزاعی مفاهیم و رویکرد معلم محور، کارایی لازم را در ایجاد انگیزه و یادگیری عمیق دانش آموزان ندارند. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی یک مدل آموزشی تلفیقی مبتنی بر فناوری های دیجیتال بر یادگیری، نگرش و مشارکت دانش آموزان پایه یازدهم در حوزه اندازه گیری اشکال هندسی انجام شد. این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و دو گروه آزمایش و کنترل اجرا شد. نمونه ای از دانش آموزان دختر پایه یازدهم شهرستان رامهرمز به روش تصادفی انتخاب و در دو گروه جایدهی شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه با مدل تلفیقی شامل نرم افزارهای جئوجبرا و دسموس و گروه کنترل با روش سنتی معلم محور آموزش دیدند. داده ها با استفاده از آزمون عملکرد هندسی، پرسشنامه استاندارد نگرش به ریاضیات و چک لیست مشاهده مشارکت جمع آوری و با روش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل تلفیقی تاثیر قوی و معناداری بر بهبود عملکرد هندسی گروه آزمایش داشته است. همچنین میانگین نمرات نگرش به ریاضی و میزان مشارکت فعال در گروه آزمایش به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل قرار گرفت. یافته های کیفی حاکی از استقبال چشمگیر دانش آموزان از روش تلفیقی و تمایل آن ها به تکرار این تجربه یادگیری بود. مدل آموزشی تلفیقی مبتنی بر فناوری های دیجیتال با فراهم آوردن بستری برای یادگیری فعال، اکتشافی و تعاملی، توانسته است به طور هم زمان بر هر سه بعد شناختی، عاطفی و رفتاری یادگیری تاثیر مثبت بگذارد. این اثر چندوجهی با نظریه سازنده گرایی اجتماعی همسو بوده و نشان دهنده کارایی بالای این رویکرد است. این پژوهش الگویی کاربردی برای تلفیق فناوری در آموزش ریاضیات ارائه می دهد که قابلیت تعمیم به سایر مباحث درسی را داراست.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، فناوری دیجیتال ، اندازه گیری اشکال هندسی ، یادگیری