بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و تنظیم هیجانی با در نظر گرفتن نقش میانجی حمایت اجتماعی والدین کودکان مبتلا به اوتیسم شهر اردبیل

هدف از انجام این تحقیق بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و تنظیم هیجانی با در نظر گرفتن نقش میانجی حمایت اجتماعی والدین کودکان مبتلا به اوتیسم شهر اردبیل بود. با توجه به اینکه محقق از نتایج تحقیق به صورت مستقیم می تواند استفاده کند، لذا تحقیق از منظر هدف کاربردی بود. علاوه بر این، داده های این تحقیق همگی عینی (کمی) بود و لذا از منظر ماهیت نیز تحقیق کمی بود. از نظر روش اجرا هم تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی (مدل معادلات ساختار) بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه والدین کودکان مبتلا به اوتیسم شهر اردبیل در سال ۱۴۰۲ بود. با توجه به اینکه حجم مشخصی از جامعه آماری وجود ندارد لذا با توجه به فرمول کوکران ماکسیمم حجم نمونه تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه گیری با استفاده از روش غیرتصادفی دردسترس بود. ابزارهای جمع آوری داده ها پرسشنامه سبک های دلبستگی هازن و شاور (۱۹۸۷)، پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان در (۲۰۰۳) و پرسشنامه حمایت اجتماعی واکس و همکاران (۱۹۸۶) بودند. یافته ها حاکی از آن هستند که سبک های دلبستگی والدین کودکان مبتلا به اوتیسم با در نظر گرفتن نقش میانجی حمایت اجتماعی می تواند روی تنظیم هیجانی تاثیر داشته باشد (sig<۰.۰۵). در نهایت می توان نتیجه گرفت که با بهبود سبک های دلبستگی و حمایت اجتماعی والدین کودکان مبتلا به اوتیسم می توان تنظیم هیجانی آنان را توسعه داد.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، تنظیم هیجانی ، حمایت اجتماعی والدین ، کودکان مبتلا به اوتیسم شهر اردبیل