درک بهتر نیازهای آموزشی دانش آموزان با استفاده از هوش هیجانی

شناخت دقیق نیازهای آموزشی دانش آموزان، یکی از مولفه های اساسی در بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری و افزایش اثربخشی آموزش است. هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، درک، تنظیم و به کارگیری هیجان های خود و دیگران، می تواند نقش مهمی در شناسایی نیازهای آشکار و پنهان دانش آموزان ایفا کند. معلمان برخوردار از هوش هیجانی بالا، با همدلی، گوش دادن فعال، مدیریت تعارض و توجه به تفاوت های فردی، قادرند وضعیت عاطفی، انگیزشی و اجتماعی دانش آموزان را بهتر درک کنند و متناسب با آن، روش های تدریس، بازخورد و حمایت های آموزشی خود را تنظیم نمایند. این امر به ایجاد محیطی امن، مشارکت محور و حمایتگر در کلاس درس منجر می شود؛ محیطی که در آن دانش آموزان با احساس امنیت روانی بیشتری نیازها، دشواری ها و علایق خود را بیان می کنند. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی، نقش هوش هیجانی معلمان را در فهم بهتر نیازهای آموزشی دانش آموزان بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد تقویت مولفه های هوش هیجانی در معلمان، افزون بر بهبود ارتباط معلم و دانش آموز، موجب افزایش انگیزش تحصیلی، کاهش اضطراب، ارتقای مشارکت کلاسی و پاسخ گویی موثرتر به تفاوت های فردی دانش آموزان می شود. بنابراین، توجه به آموزش و توسعه هوش هیجانی در برنامه های تربیت معلم و توانمندسازی حرفه ای معلمان ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، نیازهای آموزشی ، دانش آموزان ، معلم ، یاددهی–یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، ارتباط معلم و دانش آموز.