اثربخشی معنادرمانی بر بهبود کیفیت زندگی و کاهش علائم اختلال افسردگی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی معنادرمانی بر بهبود کیفیت زندگی و کاهش علائم اختلال افسردگی دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود و جامعه آماری آن را کلیه دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل دادند که از میان آنها ۱۰۰ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۵۰ نفر) و کنترل (۵۰ نفر) جایگزین شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه کیفیت زندگی (WHOQOL-BREF) و پرسشنامه افسردگی بک نسخه دوم (BDI-II) استفاده گردید و گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله معنادرمانی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که معنادرمانی تاثیر معناداری بر افزایش کیفیت زندگی و کاهش علائم افسردگی در دانشجویان داشته است و گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بهبود چشمگیری در هر دو متغیر وابسته نشان داد. به عبارت دیگر، معنادرمانی با کمک به دانشجویان در یافتن معنا و هدف در زندگی، تغییر نگرش نسبت به رویدادهای استرس زا و افزایش پذیرش و انعطاف پذیری روان شناختی، توانسته است به بهبود کیفیت زندگی و کاهش نشانه های افسردگی منجر شود. بر اساس نتایج، می توان گفت معنادرمانی به عنوان یک رویکرد موثر و مبتنی بر شواهد، می تواند نقش کلیدی در ارتقای سلامت روان و کیفیت زندگی دانشجویان ایفا کند و کاربرد آن در مراکز مشاوره دانشگاهی و کلینیک های روان شناسی به شدت توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: معنادرمانی ، کیفیت زندگی ، افسردگی ، دانشجویان.