مطالعه مقدماتی اکولوژی فردی گون Astragalus obtusifolius، گونه ای امیدبخش برای احیای مراتع و منبع تولید علوفه در جنوب ایران

بررسی اکولوژی فردی گیاهان مرتعی، اطلاعات پایه ای را در خصوص نیازمندی های اکولوژیک و واکنش آن ها به محیط در دسترس قرار می دهد که برای مدیریت صحیح مراتع قابل استفاده است. با توجه به این که سطح قابل توجهی از مراتع کشور، به دلیل عوامل مختلف مدیریتی و اقلیمی، از لحاظ کمی و کیفی تخریب شده است، برای ایجاد پایداری در این مراتع، اصلاح و احیای آن ها از طریق انتخاب گونه های مناسب، از اولویت ویژه ای برخوردار است. نقش گونه های مختلف جنس گون (Astragalus spp.) در حفاظت آب و خاک، ذخیره ژنتیکی، تنوع گونه ای، ارزش های صنعتی و دارویی و در نهایت تولید علوفه با کیفیت از اهمیت زیادی برخوردار است. در این تحقیق برخی خصوصیات اکولوژیک گونه گون Astragalus obtusifolius در مراتع استان بوشهر مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد این گونه در استان بوشهر در دامنه ارتفاعی ۵۰ تا ۱۰۰ متر از سطح دریا و متوسط بارندگی سالانه ۲۵۰ میلی متر پراکنش دارد. رشد رویشی گیاه اوایل بهمن، زمان ظهور گل ها فروردین، بذردهی خرداد و ریزش بذر تیر بود. ارزش غذایی و کیفیت علوفه این گونه در مراحل اولیه رشد بیشترین مقدار را دارد. همچنین نتایج نشان داد، پتانسیل تولید علوفه خشک آن ۷۰ گرم در بوته (معادل ۵۰۰ کیلوگرم در هکتار) است. به طور کلی وجود ریشه های عمیق برای حفاظت خاک، ارزش غذایی بالا، تطبیق فنولوژی با زمان حداکثر نیاز دام ها به علوفه، گون A. obtusifolius را به عنوان گونه ای امیدبخش برای احیای مراتع قشلاقی جنوب کشور و استان بوشهر معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

گون ، تولید علوفه ، احیای بوم شناختی ، استان بوشهر