مطالعه الگوی پراکنش مکانی گونه های گون کتیرایی و دافنه در وضعیت های مختلف (مطالعه موردی: مراتع ماهیدشت کرمانشاه)

پراکنش مکانی گیاهان یکی از جنبه های مهم اکولوژی گیاهی است. آگاهی از الگوی پراکنش مکانی در هر منطقه از مقدمات و ضروریات در مطالعات بوم شناسی است الگوی پراکنش یکی از مهم ترین خصوصیات جوامع گیاهی است که به مفهوم قرار گرفتن فضایی افراد یک گونه نسبت به هم می باشد. تجزیه و تحلیل الگوی پراکنش گیاهان یکی از مهم ترین ابزار برای انتخاب روش نمونه برداری در مطالعات بوم شناسی است. در این پژوهش، منطقه ماهیدشت کرمانشاه به عنوان منطقه مطالعاتی انتخاب شد و الگوی پراکنش گیاهان گون کتیرایی و دافنه در چهار وضعیت مختلف (خیلی ضعیف، ضعیف، متوسط و خوب) مورد بررسی قرار گرفت. هر منطقه چهار ترانسکت به طول ۱۰۰ متر نقطه ابتدایی ترانسکت ها به صورت تصادفی و سایر نقاط با فواصل ۱۰ متر به صورت سیستماتیک اندازه گیری شد. به منظور تعیین الگوی پراکنش گونه های مذکور با توجه به واحد نمونه برداری (نقطه)، شاخص های فاصله ای (هاپکینز، ابرهارت و جانسون و زیمر) مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که برای گونه گون کتیرایی در بین شاخص های فاصله ای، شاخص هاپکینز الگوی پراکنش مناسب را نشان داد و در مورد گونه دافنه، شاخص جانسون و زیمر الگوی پراکنش را به طور مشخص ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

الگوی پراکنش ، شاخص های فاصله ای ، دافنه ، گون کتیرایی