مدیریت اکوسیستم های مرتعی و جایگاه آن در تشکیلات منابع طبیعی تجدیدشونده کشور

در این مقاله تحلیلی به ابعاد بحران در عرصه های طبیعی به ویژه مراتع کشور پرداخته شده است. گرچه ملی کردن جنگل ها و مراتع در راستای حذف خوانین بود، اما نبود برنامه ریزی دقیق برای اداره عرصه های طبیعی، تبدیل جنگل ها و مراتع به اراضی کشاورزی را به شدت گسترش داد. تولیدات مهم منابع طبیعی تجدیدشونده شامل آب، چوب، علوفه، حیات وحش و.... با تخریب پوشش گیاهی محدود و محدودتر شدند و با وقوع خشکسالی ها، کشور با بحران آب مواجه گردید. استراتژی فائق آمدن بر این معضل، در کوتاه مدت شامل محدود کردن کشت آبی غلات، صیفی جات و باغات به منظور جلوگیری از هدررفت بیشتر ذخایر آب زیرزمینی است. اما نیل به اهداف میان و بلند مدت شامل تبدیل اراضی کشاورزی رهاشده و دیم به مراتع دست کاشت و جنگلکاری با مشارکت همگانی است. به وجود آوردن تشکیلات اداری جدید به نام وزارت منابع طبیعی و محیط زیست انسانی، موضوع اصلی مورد بحث در این مقاله است.

کلیدواژه ها:

زیستگاه های طبیعی ، ساختار اجتماعی ، اکوسیستم مرتع