تحلیل آسیب پذیری مراتع با تاکید بر لندفرم های بیابانی (منطقه مورد مطالعه: حوضه آبخیز یزد-اردکان)

این تحقیق با رویکردی تحلیلی-تلفیقی به بررسی رابطه ساختاری بین لندفرم های بیابانی و سطوح آسیب پذیری مراتع می پردازد. یافته های آن می تواند به عنوان پشتوانه علمی معتبر در تدوین استراتژی های احیای مراتع و مدیریت پایدار بیابان زایی، نه تنها در استان یزد، بلکه در سایر مناطق خشک و نیمه خشک ایران و حتی اکوسیستم های مشابه جهانی مورداستفاده قرار گیرد. هدف اصلی این مطالعه، ارزیابی کمی و کیفی آسیب پذیری مراتع استان یزد با تاکید بر لندفرم های شاخص بیابانی است. این پژوهش با تلفیق داده های چندمنظوره شامل: پوشش گیاهی مراتع، شاخص های سنجش ازدور و مطالعات میدانی به تولید لایه های اطلاعاتی مکانی و تحلیل همبستگی فضایی بین این عوامل پرداخته است. نتایج بررسی ها نشان داده است که اولا بین نوع لندفرم ها و میزان تخریب مراتع همبستگی فضایی وجود دارد که ۶۰% از مراتع استان در لندفرم های بیابانی (تپه های ماسه ای، پهنه های رسی و دشت های ریگی) قرار دارند و ۴۵% از این مناطق در طبقه بسیار آسیب پذیر قرار می گیرند. ثانیا پوشش بسیار پراکنده درمنه کوهی و تاغ در تپه های ماسه ای، آسیب پذیرترین پوشش گیاهی به دلیل پایداری کم خاک، شناسایی شده اند.

کلیدواژه ها:

لندفرم ها ، آسیب پذیری مراتع ، تپه های ماسه ای ، داده های سنجش ازدور ، استان یزد