بررسی وضعیت دام شتر در مراتع کشور

شتر یک دام چندمنظوره در تولید شیر، گوشت، الیاف و پوست شناخته می شود که برای حمل و نقل، بارکشی، سوارکاری، شخم زنی و خیلی از فعالیت های کشاورزی نیز بکار می رود. هدف از مقاله حاضر، تجزیه و تحلیل وضعیت دام شتر در مراتع کشور می باشد. جمعیت شتر در ایران تقریبا ۱۸۳ هزار نفر معادل بیش از یک میلیون واحد دامی است. هنوز مطالعات محدود و یا ناکافی در مورد بعضی از چالش های مهم مربوط به این دام، به ویژه در ارتباط با اقتصاد بومی، مدیریت، توسعه تولیدات شتر، نقش شتر با توجه به تغییرات آب و هوائی و مسائل اجتماعی – اقتصادی در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری، ابعاد چندگانه بیماری های شتر در تقابل با عوامل محیطی وجود دارد. از طرفی وضعیت مراتع شتری کشور با مواردی از جمله بهره برداری خارج از فصل مراتع (دیررس و زودرس بودن چرا)، ظرفیت بیش از حد، تبدیل مراتع به اراضی زراعی، بهره برداری ممتد و غیر اصولی از مراتع، طولانی بودن مدت بهره برداری در طول سال، کمبود فرصت های شغلی در سایر بخش های اقتصادی جامعه، فقدان سیاست های روشن و مشخص و در نهایت کمبود اعتبارات مواجه می باشد، بنابراین با توجه به وضعیت مراتع مناطق خشک و موارد ذکر شده، شتر جزء جدایی ناپذیر از مراتع مناطق خشک می باشد و افزایش تعداد شتر با توجه به شایستگی، وضعیت و توان این مراتع امکان پذیر نمی باشد و همت دست اندرکاران و نهادهای متولی را می طلبد که شترهای موجود در مراتع را ساماندهی کرده و در صورت نیاز به نهاده های شتری و افزایش تقاضا، توسعه و پرورش شتر، بصورت صنعتی مد نظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شتر ، وضعیت مراتع ، شایستگی ، واحد دامی