بررسی چند روش فاصله ای در برآورد تراکم گونه درمنه در مراتع صدرآباد ندوشن

تراکم یکی از شاخص های اساسی در مطالعات پوشش گیاهی و مدیریت مراتع به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه روش های مختلف فاصله ای برای برآورد تراکم گونه درمنه (Artemisia sieberi) در منطقه صدرآباد ندوشن انجام گرفت. منطقه مورد مطالعه با اقلیم خشک و نیمه خشک، تیپ های گیاهی غالب درمنه و قیچ را داراست. برای تعیین تراکم، از چهار روش فاصله ای شامل نزدیک ترین همسایه، نزدیک ترین فرد، زوج های تصادفی و یک چهارم نقطه متمرکز استفاده شد. داده های حاصل از برداشت میدانی در امتداد ترانسکت ها تجزیه و تحلیل و تراکم گونه ها در هر روش محاسبه گردید. نتایج نشان داد که دقت برآورد روش ها متفاوت بوده و در دو روش یک چهارم نقطه متمرکز و زوج های تصادفی برآورد بیشتری را داشته اند. با مقایسه برآوردهای انجام شده با تراکم به دست آمده با روش سطحی مشخص شد دو روش نزدیک ترین همسایه و نزدیک ترین فرد با تراکم به دست آمده از روش سطحی نزدیک تر بوده و بنابراین در این مطالعه روش های فاصله ای نزدیک ترین همسایه و نزدیک ترین فرد دقت قابل قبول داشته اند.

کلیدواژه ها:

زوج های تصادفی ، ترانسکت ، نزدیک ترین همسایه ، پلات ، پوشش گیاهی